e yok artık.

"Keşke önümüzdekiler..."

2010-07-08T09:32:00.000-07:00

Geçen gün sinemaya gittiğimizi yazmıştım. Oradaki anneanne ve torununu da anlattım hatta. Konu biraz da bununla alakalı. Bu ikilinin, gelir gelmez fırtınalar estireceği belliydi aslında.
Kızın kurduğu "tek bir cümle", bana milyon tane şey düşündürdü. Onları yazmaya da üşendim baştan, önceki yazıya da yazmak istemedim. Konunun tamamen sapacağı belliydi çünkü.
Salonda 10 kişi var yoktu herhalde. Biletler numarasızdı.Biz de salonun ortalarından,perdeyi en rahat gören yerlerden iki yer kapmıştık kendimize. Bizim iki önümüzde de üç kişilik bir arkadaş grubu vardı. O sırada gelen anneanne ve torunu, küçük kızın isteği üzerine bizim ön sıramıza geçtiler. Haliyle de öndeki üçlünün arkasına...
Kız kendi isteğiyle geçtiği koltuğa oturup yerleşince anneannesi de sordu, "Rahat mı burası?" diye.
Kızın dediği şey,esas konumuzu açıklamaya yetti zaten.
"Rahat da,keşke önümüzdekiler de oraya oturmasaydı."
O oturduğu koltuğu,önde insanların olduğunu bilerek kız kendisi seçmişti halbuki!
Anneannesi susturmaya çalıştı kızı,özür diledi öndekilerden. "Değiştirelim o zaman canım." der gibi oldu,kız anında itiraz etti. "Ben buraya oturdum artık anneanne!"
Bu sahne size de tanıdık gelmiyor mu bir yerlerden? Hayattan mesela?..
Bu hayatta hepimizin bir rolü vardır,bu rolü ise kendimiz seçeriz.
Yerimiz ne olursa olsun anın tadını çıkarmaya çalışabiliriz de, bir yandan hayattaki yerimizi seçerken öndekileri suçlayarak kendimizi rahatlatabiliriz de (belki de böyle hissettiği içindir,suçu başkasında aramak insanı rahatlatır çoğu zaman)...
Öndeki genç de olabiliriz,arkadaki küçük kız da.
Hayat sahnesindeki yerinizi belirleyecek olan sizsiniz. Bunu unutmayın.

Ciddi ciddi tatil gelmiş...

2010-06-28T02:03:00.000-07:00

Tatilin ikinci haftasına da girmiş bulunduk canlarım. Peki tatil dediğimiz şey nasıl geçer?
Tabii ki de ilk seçenek "gezip tozmak" dediğimiz eylemdir. Arkadaşlarımızın çoğu kendini güney sahillerine atar,olmadı "yarışmaya kuzeyden katılıyorum" diyerek Karadeniz sefasına çıkar.
Tabi, fazla kuzey veya fazla güney yapan arkadaşlarımız tabii ki de olacaktır. Dünya hepimizin arkadaşlar, kutup ayılarından başlayın, penguenlerin vatanına kadar her yere gidersiniz. Gidin de zaten,üç günlük dünya. Gez,dolaş,eğlen hesabı. Benim için de gezin.
Sonra "eve kapanma" dediğimiz olayı tercih edenler de olabilir. MİS GİBİ GÜNEŞ VAR DIŞARIDA GEZİN ALOO. Tamam,sürekli yaşadığınız şehir "Hadi bak,tatildeyiz biz" havasını yaşatmayabilir size,ama pek ala yapılacak şahane şeyler var. Konserlere gidin,bir kursa başlayın,piknik falan yapın.. Arkadaşlarla piknik organize etmek güzeldir bak,deneyim konuşuyor burada.
"Akıl vermesi güzel,sen ne yaptın ki?" diyenlere ben "Hayırlı bir iş yaptım anam" diyorum. Evet,dört yıldır hayalini kurduğum keman çalabilmek eylemini hayata geçirebilmek için nihayet o büyük adımı attım ve keman kursuna başladım! Geçen sene yaşadığım "müzik sınıfında bir gariban" durumundan sonra -her ne kadar artık çok geç de olsa- içim oldukça rahat. Kemanımı elime alıyorum,bir iki yay çekiyorum. İçim huzur doluyor. Bir vuvuzela,bir de benim elimdeki keman zaten.
Bu arada, bacım,önemli şahsiyetim, biricik dostum da yaz havalarının verdiği bir aptallaşma ile kendini facebook oyunlarına vermiş. Allahtan Farmville değilmiş. Farmville olsa artık ne olurdu bilemem. Bön bön baksam bile kurtaramazdım kendisini. Anlar o.
Diğer "bacı" dediğim dost ise (kendisi internet konusunda biraz asosyal,facebook profil resmini bile yıldan yıla değiştirir. Aşağıladım da kendisini.) beni terkedip Kanada alemlerine gidiyor bu hafta. Vancouver sosyetiklerinden olacakmış. Yesinler.

Neyse. Bu yani. Bu kadar.

Not: Alex'in yeni albümü "No Boundaries" şahane olmuş! Tamam ben bütün yaz bunu dinlerim artık. Bir de Türkiye konseri olursa tadından yenmez. Hala Serdar Ortaç,Demet Akalın dinleyen gençlik... Apaçi potansiyeli var sizde,haberiniz olsun. Benim yanıma da böyle şeylerle gelmeyin,beni sinir etmeyin.

Çok şey değişti...

2010-06-18T10:54:00.000-07:00

Teknoloji sağolsun,her şey çok değişti...
Karne günleri bile değişti.
Eskiden "karne heyecanı" denen bir şey vardı. Onu yaşamak bile çok farklıydı.
Çok güzel bir duyguydu o,büyük bir heyecandı.
"Koca sene bitti be!" derdin.
"Acaba şu dersten dördü beş yapmış mıdır hoca sözlülerle?" heyecanı ise çekilmez bir duyguydu. Bütün arkadaşlarınla durum kritiği yapar, "yok canım, beş gelir yahu." diye olumlu düşünmeye çalışırdın. Bir arkadaşın "Geçen gün bana çok fena baktı" dediğinde, "bana da öyle bir bakış attı mı, bu ne demek oluyor?" diye kara kara düşünmeye başlardın o son dakikalarda...
e-Okul geldi,her şey değişti tabii.
O "çekilmezlik" durumuna rağmen, keşke yaşayabilseydim bu duyguyu. Yıllar geçti... Özledim.

Özlem...

2010-06-05T04:49:00.000-07:00

Geçen gün rüyamda uzun süredir dargın olduğumuz eski bir dostumu gördüm. Beraber pamuk helva yiyorduk.
Sanırım bunun anlamı şu...
Pamuk helva yemeyi özlemişim.

...

2010-05-14T07:32:00.000-07:00

Geçen gün eve dönerken uzun zamandır görüşmediğim bir dosta rastladım..
Ihlamur çiçeği kokusu...
Bana Lüleburgaz'daki okula gidiş-dönüş maceralarımızı hatırlattı.
O günlerimizi özlemiş miyim diye soruverdi birden.
"Evet" diyemedim.
Hayatımın ilk ondört yılını geçirdiğim, çocukluğumu yaşadığım şehri özlememiş miydim?
Esas mesele o çocukluktu belki de... O günleri doya doya yaşadım mı,onu da bilemiyorum.
Bunu sorgulamak da istemiyorum açıkçası.

Sormuşlar bea.. Açtırmışlar ağzımı!..

2010-03-27T15:25:00.000-07:00

Yandaki menüden daha önce farketmiş miydiniz bilemem ama,formspring hesabım da var birazcık hani.
Az önce girdim,baktım "bakalım,kim ne sormuş" diye. "İsmini vermek istemeyen seyirci"miz - ki çok teşekkür ederiz kendisine- bana bir soru yöneltmiş:

"Sert gibi görünen bi insan yumuşak, yumuşak gibi görünen bi insan sert, havalı gibi görünen bi insan garip.. olabiliyor. İnsanları tanımadan fikir yürütmek.. Önyargılar.. Bunun hakkında ne düşünüyorsun?"

Şöyle bir soruya baktım,sonra soru bana baktı... Nihayetinde bir cümle yazdım ve bütün cümleler birbirini kovaladı. "Geri dönüşü olmayan bir yola girdiniz" cümlesi bir an beynimde yankılandı hatta.

Sonra "yolladım gitti". Megalomanlık gibi olmasın ama,verdiğim cevabı kendim bile sevdim yani. "Blogda bile paylaşırım bunu" dedim,yaptım ...

"yenik başlamak" kavramı önyargılar yüzünden oluşmuş bir şey sanırım. Oysa "kimdir yenik olan" diye sorulmalı bence. "önyargı ile yaklaşılan" mı,yoksa "önyargı ile yaklaşan" mı?.. Önyargı ile yaklaşan kaybedebilir çoğu zaman, kaçtığı insan ona göre dünyada bulabileceği en uyumlu kişi olabilir belki de... Soruna gelirsek, herkes bunun acısını çekmiştir mutlaka, duvarlar yıkılmadığı sürece de devam edecektir acı çekmeler,kırgınlıklar... Ama... etrafa bir baksana! Dünya artık öyle bir yer ki,ister istemez birşeylere karşı zıtlık doğabiliyor kafada,kötü şeyler geçebiliyor akıldan... Konu bana gelirse,eğer birilerine karşı önyargılı olmuşsam,beynim kendini o esnada otomatik pilota almıştır diye düşünüyorum ben. veya öyle diyelim öyle olsun.

+ Ayrıca eski okulumdan olsan insan,sağolasın.Hatırlanmak güzel şey tabii.

teşekkür.

2010-02-12T06:28:00.000-08:00

Bu pazartesi başladığım - veya öyle olduğunu düşündüğüm - diyetimi , bu gün itibariyle bırakmış bulunuyorum. ( beş gün,evet.)
Gösterdiğiniz ilgiye,alakaya, "bi'taneden bir şey olmaz" diyerek bana uzattığınız çikolatalı bisküvilere çok teşekkür ederim efenim.